65 Yaş Sonrası Beslenme: Sarkopeni, Disfaji ve Polifarmasi Üçgeni

Hızlı yanıt: 65 yaş sonrası beslenme sürecinde üç temel sorun birbirini tetikler: Sarkopeni (yıllık %1 kas kaybı), Disfaji (yutma güçlüğü) ve Polifarmasi (günde 5+ ilaç kullanımı). EWGSOP2 kriterleriyle kas kaybı tanısı, 30 ml su testi ile yutma taraması yapılır. Bu süreçte günlük protein alımı 1.0-1.2 g/kg seviyesinde tutulmalı, öğün başı 25-30 g dağılım sağlanmalı ve IDDSI doku uyumu ile yutma güvenliği desteklenmelidir.

Anneniz son 6 ayda 5 kg verdi, su içerken öksürüyor, sabah kalktığında 7 farklı ilaç alıyor ve siz hangi sorunun nereden başladığını ayırt edemiyor musunuz? Online danışmanlığımda bakım veren aile bireylerinden en sık duyduğum sorular tam olarak bunlar. 65 yaş sonrası beslenme, gençlik dönemindeki standart diyet mantığından tamamen farklı çalışır. Klinik deneyimimde gördüğüm gerçek şu ki; yaşlı bireyde sarkopeni, disfaji ve polifarmasi sadece üç ayrı sorun değil, birbirini hızlandıran üç dişlidir. Bu üç dişliyi nasıl tanıyıp yöneteceğinizi, güncel klinik kanıt zincirine dayalı olarak adım adım açıklıyorum.

👩‍⚕️ DİYETİSYEN NOTU: Geriatrik danışanlarımda öğrendiğim ilk gerçek şu: aile "iştahsızlık" diye getirir; çoğu zaman sorun iştah değil, disfajidir. Yaşlı yemekten korkar çünkü her lokma boğulma riski demektir. Bu nedenle her geriatrik değerlendirmede önce yutma güvenliğini sorgularım; sonra protein hedefini, sonra ilaç listesini. Üç dişlinin sırası önemlidir — yutma açılmadan protein hedefi tutturulamaz.

Profesyonel diyet danışmanlığı almak ister misiniz?

Evet İstiyorum

Yaşlılıkta Beslenme Neden Farklı? Fizyolojik Değişimler

65 yaş sonrası vücut, gençlik dönemindeki standart beslenme önerilerini karşılayamayan birkaç önemli değişim yaşar. Bunları bilmek, doğru müdahalenin temelidir:

  • Kas kütlesi yıllık ~%1 azalır: 30 yaşından sonra başlayan sessiz süreç 60 yaşta belirgin hâle gelir. 70 yaş üstünde toplam kas kütlesinin %30-40'ı kaybedilir; bu da düşme ve kırık riskinin patlamasına yol açar.
  • Tat ve koku duyusu körelir: Yaşlı bireyde tat alma reseptörleri ve koku epiteli azalır; bu da "yemek tatsız" hissine, dolayısıyla yetersiz alımına neden olur.
  • Mide asit salınımı düşer (atrofik gastrit): 60 yaş üstünün yaklaşık %30'unda görülen bu durum B12 emilimini düşürür, demir emilimini bozar ve protein sindirimini yavaşlatır.
  • Dehidrasyon hassasiyeti artar: Susuzluk hissi körelir, böbreğin idrar yoğunlaştırma kapasitesi azalır; yaşlı birey günlük 1.5-2 L sıvıyı çoğunlukla içemez.
  • D vitamini cilt sentezi azalır: 70 yaşta cilt D vitamini üretimi gençtekinin yaklaşık %25'idir; bu yüzden takviye neredeyse zorunlu hâle gelir.

Sarkopeni: "Yaşlanmanın Diyabeti" — Kas Kaybının Anatomisi

Sarkopeni, yaşa bağlı ilerleyici kas kütlesi ve gücü kaybıdır. EWGSOP2 (European Working Group on Sarcopenia in Older People 2) konsensusu 2019'da güncellediği tanı kriterlerinde üç boyutu birlikte değerlendirir: kas gücü (el kavrama dinamometresi), kas kütlesi (DEXA veya BIA) ve fiziksel performans (yürüme hızı, SPPB testi). Tanı için en az iki boyutun bozulması gerekir.

SARC-F Testi: Evde 5 Soruda Erken Tarama

Aile üyelerinin uygulayabileceği en pratik tarama aracı SARC-F testidir; 5 soruda 0-10 puan üzerinden değerlendirilir, ≥4 puan klinik değerlendirme gerektirir:

  • Strength — 5 kg ağırlık kaldırmakta zorluk var mı? (0-2 puan)
  • Assistance walking — Oda içinde yürürken yardım gerekiyor mu? (0-2)
  • Rising from chair — Sandalyeden kalkmak ne kadar zor? (0-2)
  • Climbing stairs — 10 basamak çıkmak zor mu? (0-2)
  • Falls — Son 1 yılda kaç kez düştü? (0-2)

Kişiye özel online diyet programı. Hemen başlayın!

Online Randevu Al

Sarkopenik Obezite: Yağlı Ama Zayıf Paradoksu

Özellikle hareketsiz, yüksek karbonhidratlı beslenen yaşlılarda görülen sarkopenik obezite son derece tehlikelidir: BMI yüksek (>30) görünür ama kas kütlesi düşüktür, yağ kütlesi yüksektir. Bu birey hem düşme riski taşır hem metabolik sendrom yükü altındadır. DEXA veya BIA olmadan tanı konamaz; sadece kilo veya BMI yanıltıcıdır. Vücut kompozisyonu hesaplaması için vücut yağ oranı hesaplama aracımızdan kaba bir tahmin alabilirsiniz, ancak yaşlı bireyde mutlaka klinik ölçüm önerilir.

Disfaji (Yutma Güçlüğü): Sessiz Tehlike

Disfaji, sıvı veya katı gıdanın ağızdan mideye güvenli geçişinde yaşanan zorluktur. Yaşlı popülasyonun %15-22'sinde, bakımevi sakinlerinde %40-60'ında görülür. Sessiz olmasının nedeni: birey bazen aspire ettiğinin (yiyeceğin akciğere kaçtığının) farkında bile olmaz; ancak aspirasyon pnömonisi yaşlı ölüm nedenlerinin başında gelir.

Belirtileri Aile Nasıl Fark Eder?

  • Yemek/su sırasında öksürme veya boğulma hissi
  • Yemekten sonra ses değişikliği ("ıslak" veya gurultulu ses)
  • Açıklanamayan kilo kaybı + sık akciğer enfeksiyonu
  • Yemek süresinin uzaması (her lokma uzun çiğneme + dinlenme)
  • Ağızda yiyecek artığı kalması; yutma için tekrarlanan çabalar
  • Belirli kıvamları reddetme (özellikle ince sıvı veya kuru ekmek)

Disfaji Tarama: 30 ml Su Testi

En pratik tarama; düz bardakta 30 ml suyu birey tek seferde yutar. Testten 1 dakika içinde herhangi biri görülürse pozitif sayılır: öksürme, boğaz temizleme, ses değişikliği. Pozitif vakalar mutlaka konuşma terapisti (SLP) ve gerekirse video-floroskopi ile değerlendirilmelidir.

IDDSI Doku Seviyeleri: Global Standart

Konuşma terapisti onayı sonrası diyetisyen IDDSI (International Dysphagia Diet Standardisation Initiative) doku seviyelerinde menü tasarlar: yiyecekler 3-7 (puré → kolay çiğnenir), sıvılar 0-4 (ince → kalın) olarak sınıflandırılır ve yutma güvenliği sağlanır.

Polifarmasi (Çoklu İlaç) ve Beslenme Etkileşimleri

Polifarmasi, günde 5 ve üzeri reçeteli ilaç kullanımı olarak tanımlanır. 65 yaş üstünün yaklaşık %40'ı polifarmasi altındadır. Sorun yalnızca ilaç miktarı değil; çoğu ilacın besin emilimini sessizce sabote etmesidir. En kritik klinik etkileşimler:

  • Statin + greyfurt suyu: Greyfurt CYP3A4 enzimini bloke eder; statin kan düzeyi 2-3 kat artar, rabdomiyoliz riski. Çözüm: greyfurt suyunu diyetten çıkar.
  • Warfarin + K vitamini: Yeşil yapraklı (ıspanak, marul, brokoli, lahana) K vitamini içerir; ani değişiklik INR'i sapıtır. Strateji: K vitamini alımı sabit tutulmalı (yasak değil).
  • PPI (Lansoprazol, Omeprazol) + B12/magnezyum: Mide asidini baskılar; B12 ve magnezyum emilimi düşer. 1 yıldan uzun kullanımda yıllık B12 + Mg kan testi şart.
  • Diüretik (Furosemid, HCT) + potasyum: Loop diüretikler potasyumu eritir; muz, kuru kayısı, ıspanak takviyesi gerekir.
  • Metformin + B12: 5 yıldan uzun metformin kullanımı B12 eksikliği yapabilir; yıllık tarama önerilir.
  • Levotiroksin + kalsiyum/demir/kahve: 4 saat ara bırakılmalı; aksi hâlde levotiroksin emilimi düşer.

Üçgenin Birbirini Beslemesi: Klinik Senaryolar

Sarkopeni, disfaji ve polifarmasi tek başlarına değil, birbirini hızlandıran bir döngü olarak çalışır. Klinik pratikte sıkça gördüğüm üç senaryo:

Senaryo 1: Disfaji → Yetersiz Protein → Sarkopeni Hızlanır

Yutma güçlüğü olan birey sert et, tavuk göğsü gibi yüksek protein kaynaklarını reddeder; çorba ve karbonhidrat ağırlıklı menüye kayar. Günlük protein 30-40 g'ın altına düşer (hedef 70+ g). 3-6 ayda kas kütlesi belirgin azalır, el kavrama gücü düşer; sarkopeni tanısı tetiklenir.

Senaryo 2: Polifarmasi → İştahsızlık → Kilo Kaybı → Kırılganlık

Antikolinerjik ilaçlar (bazı antidepresanlar, üriner inkontinans ilaçları) ağız kuruluğu yapar; PPI'lar tat alma duyusunu bozar; opioidler kabızlık ve iştahsızlık yapar. Birey kilo kaybı yaşar (klinik ölçüt: 6 ayda 5+ kg veya %5+); kırılganlık (frailty) sendromu gelişir.

Senaryo 3: Sarkopeni → Düşme → Kırık → Yeni İlaç Eklenir

Kas zayıflığı denge bozar, düşme oluşur; kalça veya bilek kırığı sonrası hastaneye yatış. Hastanede ek ağrı kesici (opioid), kan sulandırıcı, mide koruyucu eklenir; polifarmasi büyür. Hastane yatağında 1 hafta tam istirahat = %10 kas kaybı (immobilizasyon sarkopenisi). Hasta evine döndüğünde başlangıçtan kötü durumdadır.

Aile Üyeleri İçin Erken Uyarı İşaretleri

Bakım veren aile üyesi olarak haftalık takip edebileceğiniz somut işaretler:

  • 6 ayda 5+ kg istemsiz kayıp: Klinik kırmızı çizgi. Hemen aile hekimi + diyetisyen değerlendirmesi.
  • Giysi numara değişikliği: Pantolon belden gevşemiş, yüzük parmak için büyük hâle gelmiş.
  • Su içerken durulma: Bir bardak suyu 3-4 yudumda değil 8-10 yudumda bitiriyor, sonra öksürüyor → disfaji şüphesi.
  • Yemek tabağında artan kalıntı: Eskiden bitirdiği porsiyon yarım kalıyor, "doydum" diyor → erken doyma + iştah azalması.
  • Sık akciğer enfeksiyonu: Yılda 2-3 kez "soğuk algınlığı + öksürük" → sessiz aspirasyon olabilir.
  • Yeni başlayan kabızlık veya idrar inkontinansı: Yeni eklenen bir ilacın yan etkisi olabilir; eczacı + hekim ilaç gözden geçirmesi.

Üçgenin Yönetimi: Beslenme + Klinik İş Birliği

Üç dişlinin birlikte yönetimi için izlediğim 12 haftalık çerçeve:

  • Hafta 0-1 — Değerlendirme: Kan tahlili (hemogram, albümin, prealbümin, B12, D vitamini, ferritin, kalsiyum, elektrolit), reçeteli ilaç listesi, SARC-F, 30 ml su testi, kilo + boy + el kavrama gücü.
  • Hafta 1-12 — Protein Hedefi: 1.0-1.2 g/kg/gün, öğün başı 25-30 g eşit dağılım (kahvaltıda yumurta/yoğurt/peynir, öğlede et/tavuk/balık, akşamda baklagil/yoğurt) sağlanarak PROT-AGE protein hedefleri doğrultusunda ilerlenir.
  • Hafta 1-12 — Disfaji Yönetimi: SLP ile koordineli IDDSI seviye + sıvı kıvamlandırma + chin tuck tekniği. Aspirasyon riski yüksek vakalar için disfaji ve IDDSI protokolleri uygulanır.
  • Hafta 1-12 — İlaç Gözden Geçirme: Eczacı + aile hekimi ile PIM (Potansiyel Olarak Uygunsuz İlaç) listesi kontrolü; gereksiz ilaç deprescribing.
  • Hafta 1-12 — Mikro Besin: D vitamini 800-2000 IU/gün, B12 500-1000 mcg/gün (sublingual), kalsiyum 1000-1200 mg gıda + takviye.
  • Hafta 4 + 8 + 12 — Takip: Kilo, el kavrama gücü, SARC-F, kan tahlili kontrolü.

Sizin İçin Doğru Yol Haritası

65 yaş üstü bir yakınınız için "iştahsızlık", "kilo kaybı" veya "halsizlik" şikayetleriyle başlayan süreç, çoğunlukla bu üç dişlinin (sarkopeni + disfaji + polifarmasi) farklı kombinasyonudur. Tek başına kalori artırmak veya protein ekletmek çözüm değildir; önce hangi dişlinin baskın olduğu belirlenmeli, sonra zincirleme müdahale planı kurulmalıdır.

Bakım veren aile olarak 12 haftalık kişisel beslenme planı için Online Geriatrik Beslenme Danışmanlığı üzerinden başvuru yapabilirsiniz. Süreç ilk değerlendirmede aile üyesinin katılımıyla yürütülür; bakım veren stresi ve karar yorgunluğu da plana dahil edilir.

İlişkili Bilimsel Kaynaklar

Sıkça Sorulan Sorular

Sarkopeni, yaşa bağlı ilerleyici kas kütlesi ve gücü kaybıdır. Süreç 30 yaş civarında sessizce başlar ve yılda yaklaşık %1 oranında kas kaybedilir. 60 yaşında belirgin hale gelir; 70 yaş ve üzerinde ise toplam kas kütlesinin %30-40'ı kaybolmuş olabilir. EWGSOP2 konsensusu sarkopeniyi kas gücü, kas kütlesi ve fiziksel performans olmak üzere üç boyutla tanımlar; tanı için en az iki boyutun bozulması gerekir.
SARC-F, yaşlı bireylerde sarkopeni taraması için kullanılan beş sorulu ve evde uygulanabilen bir testtir: Strength (5 kg kaldırma zorluğu), Assistance walking (oda içi yürüyüş yardımı), Rising from chair (sandalyeden kalkma zorluğu), Climbing stairs (10 basamak çıkma zorluğu) ve Falls (son 1 yıldaki düşme sayısı). Her soru 0 ile 2 arasında puanlanır ve toplam puan 0-10 arasında değişir. 4 ve üzeri puan, sarkopeni riskinin yüksek olduğunu gösterir; bu durumda mutlaka klinik değerlendirme önerilir.
En sık görülen erken belirtiler şunlardır: yemek yerken veya su içerken öksürme ya da boğulma, yemekten sonra ses değişikliği ("ıslak" ya da gurultulu ses), yemek süresinin uzaması, ağızda yiyecek artığı kalması, ince sıvıları (su, çay) reddetme, açıklanamayan kilo kaybı ve sık tekrarlayan akciğer enfeksiyonları. "Sessiz aspirasyon" denilen tabloda kişi öksürmez ancak yemek akciğere kaçar ve pnömoni gelişebilir. Şüphe halinde 30 ml su testi evde uygulanabilir; sonucun pozitif olması durumunda konuşma terapisti (SLP) muayenesi şarttır.
Polifarmasi, günde 5 ve üzeri reçeteli ilaç kullanımıdır. 65 yaş üstü bireylerin yaklaşık %40'ı bu durumdadır. Tehlike yalnızca ilaç miktarından değil, ilaç-ilaç ve ilaç-besin etkileşimlerinden kaynaklanır: statin ve greyfurt tüketimi rabdomiyoliz riskini artırır; uzun süreli PPI kullanımı B12 ve magnezyum eksikliğine yol açar; warfarin ve K vitamini dengesizliği INR sapmasına neden olur; loop diüretik ve yetersiz potasyum alımı ise aritmi riski yaratır. Çözüm olarak, eczacı ve aile hekimi ile her 3-6 ayda bir PIM (Potansiyel Olarak Uygunsuz İlaç) listesi kontrol edilmeli ve gereksiz ilaçlar bırakılmalıdır (deprescribing).
WHO'nun genel yetişkin önerisi 0.8 g/kg/gün'dür ancak bu miktar yaşlılar için yetersizdir. PROT-AGE 2013 konsensusu sağlıklı yaşlılar için 1.0-1.2 g/kg/gün, akut veya kronik hastalığı olanlar için ise 1.2-1.5 g/kg/gün önerir. Toplam miktar kadar proteinin öğünlere dağılımı da kritiktir: Öğün başına 25-30 g protein "anabolic threshold" (kas yapım eşiği) olarak kabul edilir; gençlerin aksine tek seferde alınan yüksek doz fayda sağlamaz. Detaylı protein dağılımı planını PROT-AGE rehberimizde bulabilirsiniz.
Klinik kırmızı çizgi, 6 ay içinde 5 kg veya vücut ağırlığının %5'i oranında yaşanan istemsiz kayıptır. 12 ayda 10 kg ve üzeri veya %10'dan fazla kayıp yaşanması ise daha ciddi bir durumdur. Bu noktada aile hekimi ve diyetisyen eşliğinde, gerekirse onkoloji veya endokrinoloji değerlendirmesi yapılmalıdır. Yaşlılarda istemsiz kilo kaybı; kanser, depresyon, demans, hipertiroidi, ilaç yan etkileri, diş problemleri, disfaji veya kronik enfeksiyon gibi pek çok altta yatan nedene işaret edebilir. Bu durum kesinlikle "yaşlandığı için" denilerek geçiştirilmemelidir.
Aspirasyon pnömonisi; yiyecek, sıvı veya tükürüğün akciğere kaçması sonucu gelişen bir enfeksiyondur ve yaşlılarda önde gelen ölüm nedenlerinden biridir. Önleme stratejileri şunlardır: (1) Disfaji taraması (30 ml su testi), (2) Konuşma terapisti onaylı IDDSI doku seviyesinde menü planlaması, (3) Doğru yemek pozisyonu (dik oturma ve çeneyi aşağıda tutma - chin tuck tekniği), (4) Yemekten sonra 30 dakika boyunca dik pozisyonda kalma, (5) Diş ve ağız hijyeninin sağlanması (kötü oral hijyen aspirasyon pnömonisi riskini artırır), (6) Polifarmasi kapsamında aspirasyon riskini artıran sedatif ilaçların gözden geçirilmesi.
Hayır, greyfurt ve greyfurt suyu birçok statin (atorvastatin, simvastatin, lovastatin) ile ciddi şekilde etkileşime girer. Greyfurt, CYP3A4 enzimini bloke ederek statin metabolizmasını yavaşlatır ve ilacın kan düzeyini 2-3 kat artırır. Bu durum kas hasarı (miyopati) ve nadiren de olsa ölümcül rabdomiyoliz riskini yükseltir. Etki, tek bir bardak greyfurt suyunun ardından 72 saate kadar sürebilir. Pravastatin ve rosuvastatin bu etkileşimden daha az etkilenir; doktorla görüşülerek bu ilaçlara geçiş yapılması düşünülebilir. Greyfurt yerine portakal, mandalina veya pomelo tüketebilirsiniz.
Yaşlılarda susuzluk hissini sağlayan reseptörlerin duyarlılığı azalır ve aynı zamanda böbreğin idrarı yoğunlaştırma kapasitesi düşer. Bu nedenle vücut su kaybetmeye başlasa bile birey susadığını hissetmeyebilir. Önerilen genel hedef günlük 30 ml/kg sıvıdır; ancak kalp veya böbrek yetmezliği olanlarda hekim önerisi öncelik taşır. Pratik bir strateji olarak belirli saatlerde (kahvaltı öncesi, öğün araları, gece yatmadan önce) rutine bağlı su içilmelidir; çay, ayran, çorba ve su içeren meyveler (karpuz, salatalık) sıvı hesabına dahil edilir. Günlük Su İhtiyacı aracımızı kullanarak detaylı hesaplama yapabilirsiniz.
Demans hastalarında iştahsızlık tek bir nedene bağlı değildir; davranışsal, görsel ve duyusal faktörler birlikte rol oynar. Uygulanabilecek pratik stratejiler şunlardır: (1) Tabakta renk kontrastı yaratmak (kırmızı tabak kullanımı gıda alımını %25 artırır), (2) Dağınık ortamı sadeleştirmek (televizyonun kapalı olduğu sessiz bir mekan sağlamak), (3) Çatal-kaşık kullanımında karmaşa yaşanıyorsa elle yenebilen gıdalar (finger food) sunmak, (4) Küçük tabaklarla çoklu öğünler (günde 5-6 öğün) planlamak, (5) Yüksek kalorili ve yoğun gıdalar (avokado, fındık ezmesi, tam yağlı süt) tercih etmek, (6) Ailece birlikte yemek yiyerek sosyal teşvik sağlamak. Detaylı demans beslenme stratejilerini MIND Diyeti rehberimizde bulabilirsiniz.
Serum 25-hidroksi D vitamini için hedef aralık 30-50 ng/mL'dir; 20 ng/mL'nin altı ciddi eksiklik, 20-30 ng/mL arası ise yetersizlik olarak kabul edilir. Yaşlılarda eksiklik yaygındır çünkü 70 yaşında ciltteki D vitamini sentezi gençlerdekinin %25'ine düşer ve dışarıda geçirilen zaman azalır. Genel doz önerisi günlük 800-2000 IU'dur; eksiklik tespit edilirse 8 hafta boyunca haftada 50.000 IU yükleme dozu ve ardından idame tedavisi uygulanır. Uzun süreli aşırı doz (4000 IU üzeri) kullanımı hiperkalsemiye neden olabilir; bu nedenle özellikle kalsiyum takviyesi ile birlikte kullanıldığında 6 ayda bir kan kontrolü yapılması gerekir.
Disfajisi olan bireylerde ince sıvılar (su, çay), aspirasyon riskinin en yüksek olduğu kıvamdır. Konuşma terapisti değerlendirmesi sonrasında şu IDDSI sıvı seviyeleri kullanılır: 0 (ince — su gibi), 1 (az kalın), 2 (hafif kalın), 3 (orta kalın — ayran kıvamı) ve 4 (çok kalın — kaşıkla yenir, akmaz). Kıvamlandırma için iki yöntem bulunur: (1) Modifiye nişasta veya ksantan sakızı bazlı ticari kıvamlandırıcılar (eczanelerden temin edilebilir), (2) Doğal kıvamlandırma (bebek tahılı veya kabak püresi kullanımı). Birey kendi tepsisinde kıvam kontrolü yapabilmeli, sıvılar uzun ve dar bardaklar yerine ağzı geniş bardaklarda sunulmalı ve hastaya küçük yudumlarla yudumla-dinlen-yudumla (sip-rest-sip) ritmi öğretilmelidir.
Bakım veren yorgunluğu (caregiver burnout), yaşlının beslenme planı önündeki en büyük tehdittir; çünkü tükenmiş bir bakıcı menü hazırlığını sürdüremez. Uygulanabilecek stratejiler şunlardır: (1) Aile içi rotasyon (yemek hazırlığını eş ve çocuklar arasında paylaştırma), (2) Önceden hazırlanmış porsiyon stratejisi (haftada bir gün toplu yemek pişirme ve dondurma), (3) Profesyonel ev yemeği servislerinden (hazır yemek tedarikçileri) yararlanma, (4) Komşu ve aile desteği almak için açık iletişim kurma, (5) Bakım veren kişi için ayda 1-2 gün izin ("off" günü) planlama, (6) Diyetisyen randevularına bakıcının da katılımını sağlayarak yalnız olmadığını hissettirme. Yükün paylaşılması, beslenme planının sürdürülebilirliği için temel şarttır.
Geriatrik beslenme planı öncesinde ve takip sürecinde mutlaka kontrol edilmesi gereken parametreler şunlardır: (1) Albümin ve prealbümin (protein durumu), (2) Hemogram ve ferritin (anemi, demir deposu), (3) B12 ve folik asit (PPI, metformin veya atrofik gastrit kaynaklı eksiklikler), (4) 25-OH D vitamini (eksikliği son derece yaygındır), (5) Kalsiyum ve magnezyum (PTH ile birlikte), (6) Elektrolit paneli (Na, K, Cl — özellikle diüretik kullananlarda), (7) Kreatinin ve eGFR (böbrek fonksiyonu ve ilaç doz ayarı için), (8) TSH (tiroid fonksiyonu), (9) HbA1c (diyabet taraması), (10) Lipid paneli (statin değerlendirmesi). Bu parametreler her 3-6 ayda bir, akut bir hastalık sonrasında ise mutlaka 4-6 hafta içinde tekrar değerlendirilmelidir.
Dyt. Şeyda Ertaş

Dyt. Şeyda Ertaş

Uzman Yazar

Diyetisyen & Beslenme Uzmanı

Hacettepe Üniversitesi Beslenme ve Diyetetik mezunu. 7 yılı aşkın klinik tecrübesiyle 2000’den fazla danışanın hayatına dokundu. Bilimsel ve sürdürülebilir beslenme uzmanı.

Profili Gör

Ücretsiz Ön Başvuru

Bu bir ön başvurudur. Kredi kartı bilgisi gerekmez, ödemeler görüşme sonrası belirlenir.

Başvurunuz Alındı!

Mesajınız başarıyla iletildi. En kısa sürede sizinle iletişime geçeceğiz.

Çalışma Saatleri

Pazartesi - Cuma: 09:00 - 18:00
Cumartesi: 10:00 - 14:00
Pazar: Tatil

Mesai saatleri dışında ve tatil günlerinde gelen başvurular, bir sonraki iş günü yanıtlanacaktır.